Open
X

Dronken Kippenpoot.

Dronken Kippenpoot

Maandelijkse nieuwsbrief van ElsjeB over trainingsacteren en improviseren. Februari 2013

Dronken Kippenpoot

tekening Huck Nuchelmans
Bij de feestelijkheden rondom de opening van een gebouw trad een band op bestaande uit verstandelijk gehandicapten. Ik was de presentator die de acts aankondigde. Een van de meiden van de band kwam zich voor het optreden aan me voorstellen met de woorden `Hallo, ik ben de diva van de band’. Waarna ze de microfoon uit mijn hand haalde en de aanwezigen vroeg wie er nog geen handtekening van haar had. Tijdens het tweede nummer van hun optreden begon een man uit het publiek nogal opvallend voor het podium te dansen. Het was geen fijn gezicht. Na het nummer riep de diva verontwaardigd door de microfoon: `Wat doet die dronken kippenpoot hier?’ En toen hij bleef staan: `Hij moet weg! Weg met die man!’
We nemen het kinderen en dwazen meestal niet kwalijk dat ze zeggen wat ze denken. Maar zijn ze wel zo dwaas? Wij verzwijgen dingen die ons dwars zitten van bijvoorbeeld collega’s maar het speelt toch mee in het contact. Het is uiteraard verstandig om niet tegen je baas te zeggen dat zijn paarsgestippelde stropdas zijn bolle, onzin uitkramende kop goed doet uitkomen. Maar sommige dingen kan je misschien wél zeggen. Wie weet levert het wat op. Maar hoe zeg je dat dan? Hoe voelt het om het te zeggen? Hoe zou de ander kunnen reageren? En wat doe jij dan weer?
Al deze dingen kan je oefenen met een trainingsacteur.
Misschien dat je zo ervaart dat je je collega geen dronken kippenpoot moet noemen maar dat je wel zijn alcoholgebruik tijdens de lunch ter sprake kan brengen.


Weetje

De tip die ik het vaakst geef in trainingen is: laat af en toe een (lange) stilte vallen. Bijvoorbeeld in een gesprek met een introvert persoon, na het stellen van een open vraag, na het brengen van slecht nieuws of als je op zoek bent naar belangrijke informatie. Veel mensen vinden het eng om (lang) stil te zijn en praten de stilte liever vol. Maar die tip hoef ik jullie natuurlijk niet te geven. Toch?


Toch een Tip

De voorstelling `Adèle, een dubbelportret van Adèle Bloemendaal’ van Paul Groot en Sanne Wallis de Vries is mooi en grappig. De nog steeds vreselijk leuke liedjes van Adèle verrasten me. Humor, bespiegelingen, mooie samenzang, ontroering en geweldig pianospel. Een aanrader, ze spelen hem nog een paar maanden.


Deze Nieuwsbrief

Deze nieuwsbrief is voor klanten, collega’s en andere geïnteresseerden. Ik deel hierin mijn expertise over (oefenen met) communiceren, trainingsacteren en improviseren. Hopelijk lees je het met plezier. Je kan je ten allen tijde afmelden. Eventuele technische mankementen hoop ik zo spoedig mogelijk te verhelpen.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *